مشخصات كتاب


 آيين آينه: سير تحول نمادپردازي در فرهنگ ايراني و ادبيات فارسي
موضوع:
ادبيات - تاريخ و نقد
سمبوليسم (ادبيات)
پديدآورنده:
آتوما فروهي
حسينعلي قبادي
محمد بيرانوندي
ناشر:

دانشگاه تربيت مدرس

504 صفحه - وزيري (شوميز) - 46000 ريال - چاپ 1 - 1000 نسخه
کد کنگره:2ق8س/PIR3853
شابك:1-87-6213-964
رده ديوئي:8fa1.00915
تاريخ نشر:14/07/86
گزيده متن كتاب چکيده :
نمادها فربه‌ترين عنصر متون ادبي، به خصوص متون حماسي و عرفاني از نظر معنازايي به شمار مي‌روند. عنصري كه زبان را به ژرفا مي‌كشاند و عمق مي‌بخشد و در خلق طيف گسترده‌اي از مدل‌ها و معناهاي متفاوت و گاه متضاد تاثيري فراوان دارد. علاوه بر ظهور و تجلي ناخودآگاه صدر اساطيري گاه خودآگاهي شاعر، نيت و ذوق و سليقه و آرزوهاي برآورده نشده و پس‌رانده مي‌تواند در خلق نمادها موثر باشد. نماد با بسياري از عناصر فرهنگ و ادبيات، اعم از آيين، شيوه‌ي انديشيدن، مضامين عمده‌ي فكري زبان، سبك و تحول صورت‌هاي ادبي ارتباط دارد و بدون منظور داشتن آن‌ها نمي‌تواند بررسي شود، اما نماد عين يكي از آن‌ها يا همانند همه‌ي آن‌ها نيست. جزئي از يكي از آن‌ها يا تلفيقي از بخش‌هايي از اين مقولات ادبي نيز نمي‌تواند باشد. نماد همه‌ي آن‌هاست و خود آن‌ها نيست. نگارنده در اين پژوهش بر آن است كه عمده‌ترين آثار حماسي فارسي و متن‌هاي عمده‌ي عرفان فارسي را از اين منظر كه هردو نمادين هستند بكاود و وظيفه‌ي اين تحقيق، كشف اين همانندي‌ها و سرچشمه‌هاي مشترك در متن‌هاي حماسي و عرفاني و آموزه‌هاي فرهنگي جان گرفته در آن‌هاست. برخي از دستاوردهاي اين پژوهش بدين‌قرار است: نمادهاي فلسفي و ادبي ايران حاصل تلفيق آموزه‌هاي ايران پيش از اسلام و پس از آن است؛ برخي نمادها ممكن است در طول قرن‌ها اندك‌اندك و نامحسوس، قابليت معنايي خود را از دست بدهند كه از جمله‌ي آن‌هاست. سياوش، افراسياب و ديو؛ و كثرت و تنوع نمادها در ادبيات ايران حكايت‌گر غناي فرهنگي و تسلسل انديشه‌اي اين سرزمين است.