ايران بين دو انقلاب: درآمدي بر جامعه‌شناسي سياسي ايران معاصر
موضوع:
ايران - اوضاع اجتماعي - قرن 9
ايران - تاريخ - انقلاب اسلامي، 1357
ايران - تاريخ - انقلاب مشروطه، 1327 - 1324 ق.
ايران - سياست و حكومت - قرن 14
پديدآورنده:
ارواند آبراهاميان
محمدابراهيم فتاحي‌وليلايي
احمد گل‌محمدي
ناشر:

نشر ني

724 صفحه - رقعي (گالينگور) - 36000 ريال - چاپ 7 - 2200 نسخه
کد کنگره:9الف2آ/DSR1407
شابك:4-363-312-964
رده ديوئي:955.075
تاريخ نشر:20/07/81
گزيده متن كتاب چکيده :
نويسنده ايراني تبار كتاب كه استاد تاريخ در كالج "باروك دانشگاه نيويورك" است در اين كتاب، تحليلي از تاثيرات متقابل سازمان‌هاي سياسي و نيروهاي اجتماعي از سده نوزدهم ميلادي تا انقلاب اسلامي 1357به دست مي‌دهد .وي براي اين منظور، نيروهاي اجتماعي را به "گروه‌هاي قومي "و "طبقات اجتماعي "تقسيم نموده با توجه به دستاوردهاي جامعه شناسان تاثيرات نظام‌هاي سياسي بر نظام‌هاي اجتماعي را بررسي كرده است .مولف كارش را با تبيين ساختار اجتماعي ـ سياسي دوره قاجار و علل و پيامدهاي انقلاب مشروطيت آغاز مي‌كند و با بررسي دوره رضا شاه و سقوط او و سال‌هاي بحراني شهريور 20تا مرداد 1332ادامه مي‌دهد ضمن آن كه به تاثير و تاثر نيروهاي سياسي اين دوره تاكيد مي‌ورزد .وي در اين كتاب، سال‌هاي پس از كودتا را تا آستانه انقلاب اسلامي به انگيزه ريشه يابي علل وقوع انقلاب و نيروهاي موثر در آن از نظر مي‌گذراند و با تجزيه و تحليل اهم حوادث و نيروهاي سياسي و اجتماعي موثر اين دوره به اين نتيجه دست مي‌يابد كه "علت وقوع انقلاب، توسعه ناهمگوني بود كه رژيم محمدرضا شاه، خواه نا خواه، در پيش گرفته بود ".مولف با بررسي نقش مهم اسلامي و نقش تعيين كننده امام خميني (ره) در پيروزي انقلاب، مطالب كتاب را به پايان مي‌برد .